Levent Özdilek: Çok güç yıllar geçirdim ideallerimden vazgeçmedim

◊ “Parçalı Yıllar” sinemasında nasıl bir rolde izleyeceğiz sizi?

– 70’li yıllar, Türkiye’nin en kaotik devriydi. Ben o periyodu yaşadım. Sağ-sol çatışmalarından ötürü bütün bölümler durdu; sinemalar, tiyatrolar, konserler… O devir sinemalara İtalyan erotik güldürü sinemaları gelmeye başladı. Sonra üretimciler o sinemaları kendileri çekmeye karar verdi. Artık hâlâ aktif olan bir sürü erkek oyuncu, bu sinemalarda oynamayı kabul etti. Lakin kimileri çok idealistti, oynamadı. Onlardan biri de bendim.  “Parçalı Yıllar” sinemasındaki rolüm de o en büyük yapımcıların karması.

◊ Siz o süreci nasıl atlattınız?

– Masraflarımızı azalttık. Bir konut tuttuk, sekiz kişi kaldık mesela. Asıl bahis şu; en büyük üretimciler, en büyük direktörler, en büyük senaristler bu sinemaları isim değiştirerek çekti. Maalesef bu, eşsiz ülkemizin parçalandığı yıllardı. Sonra 75-80’li yıllar, 12 Eylül’e kadar olan devir güya hiç yaşanmamış üzere halının altına süpürüldü. Ne bir sinema, ne bir belgesel; hiçbir şey yapılmadı. 12 Eylül’den sonra tekrar olağan periyoda geçtiğimiz vakit, bu erotik sinemalarda oynayan erkek oyuncular tekrar tiyatrolarına, sinemalarına devam etti. Olan bayanlara oldu. Hepsi yok sayıldı.

Fotoğraflar: Murat ŞAKA

İKİYÜZLÜLÜKLE KARŞILAŞTIK

◊ Senaryoyu okurken aklınıza birinci ne geldi?

– O işlerde yer almayan idealist oyuncular olarak yaşadığımız sıkıntı kurallar aklıma geldi. Bir de demin bahsettiğim ikiyüzlülük. İsim değiştirip o sinemaları çektiler, 80’li yıllarda her şey normalleşince güya o işleri onlar yapmamış üzere devam ettiler ve Türkiye’nin en büyük imalcileri oldular. Bu durum nihayet bu sinemayla bir doküman olarak sonsuza kadar kalacak.

◊ Çekimler ne kadar sürdü?

– Hasan Tolga bunu yazalı çok olmuş. Lakin bir türlü yatırımcı bulamamış. Sonunda bir yatırımcı buldu ancak çok cüzi bir parayla biz bu sineması 12 günde çektik.

◊ 70’lerde yaşadıklarınız motivasyonunuzu, heyecanınızı düşürmedi mi?

– Hayır, zira bizim ülkülerimiz vardı. Çok yeterli olmayan işler de yaptık vaktinde. Fakat genelde gerimi dönüp baktığım vakit mutsuz olacağım bir durum yok.

BENİ YENİ MALKOÇOĞLU YAPMAK İSTEDİLER, KABUL ETMEDİM

◊ Toplumsal medyada sizinle ilgili yorumlara baktığımda “Çok başarılı, çok güzel, daha fazla ön planda olması gerekirdi” diye yazanlar gördüm. Sizce de o denli mi?

– Onun nedeni benim yetişme üslubum, kendimi biraz geride tutmam. Star olabileceğim işler de geldi bana. Fakat benim başımdaki oyunculuk ve gayem olan şeye uymuyordu. Mesela yıllar evvel Malkoçoğlu serisi teklif edildi, kabul etmedim.

◊ Neden?

– Zira ideallerim vardı. Malkoçoğlu üzere bir kimlikle sinemada yer almak istemedim. Oburu olsa kabul ederdi. Ki o vakit maddi açıdan da çok güç durumdaydım lakin birebir idealistlikle tekrar reddettim.

◊ Ülkünüz neydi o vakitler?

– Daima nitelikli işler yapmak, birebir çizgide ilerlemek. En uygun dramaların içinde yer aldım, çok değerli rollerde oynadım.

BANA ‘DİZİ KURTARAN ADAM’ DERLER

◊ Star olma korkunuz hiç olmadı mı?

– Hiç olmadı. Daima tutkulu adamları oynadım ben. O da televizyonda üstüne yapışıyor. İkinci adamları çok oynadım. Fakat ne oluyordu biliyor musun? İş bitiyor mesela, ortadan yıllar geçiyor. Seyirci oradaki başrolü hatırlamıyor lakin beni hatırlıyor. Üstüme yapışan bir şey daha var. Birtakım diziler vardır; başta fiyat, sonra düşmeye başlar. Bana gelirler, ben o denli bir rolle girerim ki, o dizi tekrar canlanır. İnternette benim için “Dizi kurtaran adam” müellif.

◊ “Eşref Rüya”ya da sonradan girdiniz lakin güya en başından beri kadrodaymışsınız hissi oluşturdu bende.

– 14’üncü kısımda girdim, dizi yeni başlamış üzere oldu. Baştan başlayıp giden çok uygun dizilerim de var olağan.

◊ Dizideki Hıdır karakterinin en çok hangi istikametini sevdiniz?

– Timur Savcı kardeşim üzeredir, Adanalıdır. Ben de Adanalıyım biliyorsun. “Çok âlâ bir karakter var abi. Tam senlik, gelir misin?” dedi. Okudum, çok sevdim. Zira bende olan bir şeydi o. Adanalı eski bir kabadayı Hıdır. Adana’nın o eski kabadayılarının hepsi babamın arkadaşıydı. Ben daima onların içinde büyüdüm. Rolü çok sevdim. Sevdiğin vakit da asılıyorsun o role.

ÇAĞATAY BİR STAR

◊ Her seferinde grubu çok sevdiğinizi de söylüyorsunuz…

– 50 yıldır bu bölümdeyim. Birçok sette çalıştım. Set çalışanından çaycısına kadar herkesle ilgilerim daima çok düzgündür. Ancak burada öbür bir güç var. Yalnızca oyuncu değil, imaj direktörleri, set emekçileri… Her şey o kadar gerçek seçilmiş ki. Çağatay (Ulusoy) mesela şu anda star. Starlık diğer bir şey. Türkiye’de kaç tane sayarsın? Üç tane, iki tane sayarsın. Biri de Çağatay’dır. Demet (Özdemir) de gelişti. Mesela birkaç oyuncuyla çalışmıştım, onlar bu türlü havalardaydı. Starlığı taşımak zordur. Çağatay’da hiç onu görmüyorum ben. Egolu, yanına yaklaşılmaz bir adam değil.

◊ Yeni nesli genel olarak nasıl buluyorsunuz?

– Bu piyasaya girmek isteyen çok. Fakat hepsinin maksadı televizyonda bir şey yapmak, oyuncu olmak değil. Yeniler diyor ki; “Hemen bir dizide oynayayım, şöhret olayım”. O değil ki problem. Altın boşsa ne oluyor? Kimler geldi, kimler geçti… Kalıcı olmak için daha nitelikli hazırlığın olması lazım. Lakin genel olarak bakarsak bizim dünya çapında oyuncularımız var. En büyük handikap lisan. Mesela bunu kıran Haluk’tur (Bilginer). Dünya çapında bir sürü iş yapıyor.

YILMAZ GÜNEY’İN SANATINA KİMSE LAF EDEMEZ

◊ Yılmaz Güney’in sinemasıyla, onun oğlunu oynayarak oyunculuğa başlamışsınız. Geçenlerde Parıltı Sürer, “Yılmaz Güney’e gelen tenkitleri asla kabul etmiyorum, benim kırmızı çizgimdir” demişti. Bu bahiste neler söylemek istersiniz?

– Yılmaz Abi’yi tanıdığımda 8 yaşındaydım. Babamın arkadaşıydı. Nebahat Çehre’yle harikulade bir aşkları vardı. Babam ve annemle gezerlerdi set dışında. Bir gün geldi, “Bir sinema çekeceğim, sen de oğlum olacaksın” dedi. O ışığı görmüş o küçük yaşta. Sinema vizyona girdi, üç teklif daha geldi bana İstanbul’dan. Yılmaz Abi “Çocuk oyunculuğun sonu hüsrandır” deyince reddettik. Yıllar sonra bana “Bu işi uygun yapmak istiyorsan konservatuvar oku” dedi. Benim yol çizgimi çizen Yılmaz Abi’ydi. Büyüme kurallarına baktığın vakit; fakir bir hayat. İşte feodal bağlar, silahlar vs. Sonra sinemacı oluyor. Lakin yetişme üslubu, siyasi görüşü sivri. Ve de her şeyini tutkuyla yapıyor. Bayanlarla münasebetlerinde de çok tutkuluydu; ben Nebahat Abla’dan gördüm yani. Bayanlarla olan münasebeti filan eleştirilebilir. Lakin sanatına kimsenin diyecek bir lafı olmamalı. Adamı dünya sineması kabul ediyor. İnanılmaz bir sinema görüşü vardı.

AŞKLARIMI DAİMA TUTKULU YAŞADIM 

◊ Başarınız kadar güzelliğinizle, fitliğinizle de çok konuşuluyorsunuz. Sırrınız ne?

– Ben hayatımın hiçbir devrinde bir kenara çekilmedim. En iş yapamadığım vakit bile. En azından beynim durmadı. İşleyen demir ışıldar sorunu. Hâlâ spor yapmaya çalışıyorum. Benim çok lisanslı profesyonel spor hayatım var. Hiçbir vakit çok kilolu olmadım. Aşklarımı da, evliliklerimi de daima tutkulu yaşadım. Onlar da insanı yüksek tutuyor. Yani hayattan hiçbir vakit kopmadım. Onun için de yaşımı söylediğim vakit bana inanmıyorlar.

ÇOK BÜYÜK BİR MÜZİKAL YAZIYORUM DÜNYA ÇAPINDA OYUNCULAR YER ALACAK 

◊ Sayısız iş yaptınız. Bu vakte kadar “İçimde ukde kaldı” dediğiniz ne var?

– Uzun vakittir üzerinde çalıştığım bir proje var. O herhalde en büyük işim olacak. Çok büyük bir müzikal yazıyorum ve dünya çapında oyuncularla yapacağım. Çok değerli bir iş. Yurtdışında başlayacak. İngilizce oynanacak.

◊ Türk oyuncular olacak mı?

– Türk oyuncular da olacak, dünya starları da olacak. Ve İngilizce sahnelenecek.

◊ Siz de oynuyor musunuz?

– Yok ben rejiyi yapacağım. Zati yazan da benim.

◊ Konusu nedir?

– Bir Anadolu masalı. Bunu birinci sefer bir röportajda söylüyorum. Müzikal çok kıymetli bir iş. Bizim de sahnemizde 42 kişi falan var. 40 da sahne gerisinde. 80 kişilik bir olay. Finansmanı çok büyük. Şu an onların görüşmesi içerisindeyim. Sonrasında iki müzikal daha var. Toplamda üç tane olacak.

Kaynak : Hürriyet