Direksiyonda müzik riskli olabilir

Çalışmaların büyük kısmı sürüş simülatörlerinde yapılıyor. İştirakçiler, gerçek trafikte karşılaşılabilecek senaryolarda araç kullanırken araştırmacılar tek bir şeyi değiştiriyor: müzik (açık/kapalı, çeşit, tempo, ses düzeyi, şoförün seçtiği ya da “dayatılan” müzik gibi). Sonra sürat denetimi, takip aralığı, frenleme, şerit takibi, ihlal sayısı ve simüle çarpışma üzere göstergeler ölçülüyor. Birtakım deneylerde şoförün kalp atımı ve zihinsel iş yükü de takip ediliyor.

Bu tek tek çalışmaların sonuçları bazen birbiriyle çelişebildiği için araştırmacılar bir adım daha atıyor: Meta-analiz denen prosedürde, tıpkı soruyu inceleyen birçok çalışmanın bilgileri istatistiksel olarak birleştirilip “genel eğilim” aranıyor. 

SONUÇLAR NE SÖYLÜYOR?

Meta-analizlerin işaret ettiği tablo şu: Müzik açıkken şoförlerde simüle çarpışmaların artması, sürat denetiminin bozulması ve takip uzaklığının daha istikrarsız hale gelmesi daha sık görülüyor. Şerit durumu yahut saf tepki mühleti üzere birtakım ölçümlerde ise sonuçlar her vakit tıpkı tarafta çıkmıyor.

Bir öbür kritik nokta, müziğin şoförün zihnini “meşgul etmesi”. Araştırmalar, müziğin uyarılmışlığı artırıp zihinsel iş yükünü yükseltebildiğini; uzun ve monoton yolda kısa vadeli uyanıklık artışı sağlasa bile bunun 15-25 dakika civarında zayıfladığını söylüyor.

Ve en büyük fark deneyimde: Yeni şoförler müziğin dikkat dağıtıcı tesirlerine daha açık. Bu yüzden uzmanların pratik önerisi net: Zorlayıcı şartlarda (yoğun trafik, yağmur, gece) sesi kısmak; gerekirse müziği kapatmak. Tanıdık müzikler, sakin tipler ve orta ses ise birçok şoför için daha “az müdahale” manasına geliyor.

Kaynak : Hürriyet