ABD’den gövde gösterisi: 6000 mil menzilli kıtalararası nükleer füze test edildi

İsrail ile birlik olup İran’a saldırarak yeni bir sıcak savaş cephesi açan ABD, nükleer caydırıcılık stratejisinin bel kemiğini oluşturan kıtalararası füzelerini yine sahneye çıkardı. ABD, Soğuk Savaş yıllarından beri LGM-30G Minuteman III kıtalararası balistik füzelerini (ICBM) kullanıyor. Yerin altındaki güçlendirilmiş silolarda her an ateşlenmeye hazır bekleyen bu sistemler, binlerce kilometrelik menzilleri ve atmosfer dışına çıkıp tekrar gayeye yönelen harp başlıklarıyla çağdaş savunma doktrinlerinin en sert halkasını oluşturuyor. Fakat bu devasa füzelerin on yıllardır silolarda bekletiliyor olmaısı, sistemlerin sistemli olarak test edilmesini ve teknolojik güvenilirliğinin her şartta kanıtlanmasını zarurî kılıyor.

Pasifik Üzerinde Dev Tatbikat: Glory Trip 255

ABD Hava Kuvvetleri, nükleer caydırıcılığının güvenilirliğini teyit etmek hedefiyle dün Kaliforniya’daki Vandenberg Uzay Kuvvetleri Üssü’nden silahsız bir Minuteman III füzesini muvaffakiyetle fırlattı. “Glory Trip 255” ismi verilen bu operasyon, rutin bir test olarak tanımlansa da teknik ayrıntıları ve zamanlamasıyla dikkat çekti. Füze, Pasifik Okyanusu üzerinde binlerce mil kat ederek Marshall Adaları’ndaki Kwajalein Atolü yakınlarına ulaştı.

Hava kuvvetleri önderleri, bu testin şimdiki global tansiyonlarla direkt bir kontağı olmadığını vurgulasa da tam da İran’la sıcak savaşa girilmişken bu türlü bir testin yapılmaı, teknik bir bildirinin ötesinde stratejik bir atılım olarak yorumlanıyor.

Test Edilen Kıtalararası Füzenin Çok Başlıklı Olması Dikkat Çekiyor

Bu testi başkalarından ayıran en değerli teknik ayrıntı, füzenin çoklukla kullanılan tek bir test aracı yerine iki adet tekrar giriş aracı (reentry vehicle) ile donatılmış olmasıydı. 

Çoklu araç kullanımı, bir füzenin birden fazla gayesi birebir anda vurabilmesi yahut düşman füze savunma sistemlerini şaşırtabilmesi manasına geliyor. Mevcut mutabakatlar gereği operasyonel Minuteman III’ler şu an tek bir başlık taşısa da, bu test ABD’nin teknik olarak çoklu başlık kapasitesini koruduğunu bir sefer daha tescilledi. Mühendisler, fırlatma sonrası atmosfer dışına çıkan füzenin, taşıdığı yükleri birbirinden nasıl ayırdığını ve her birinin belirlenen amaçlara ne kadar büyük bir hassasiyetle ulaştığını ölçümledi.

Minuteman III, katı yakıtlı üç etaplı bir motor sistemine sahip. ​​​​Yaklaşık 36 ton yükündeki bu devasa kütleyi yerçekimine meydan okuyarak atmosfer dışına fırlatan güç, kademeli olarak devreye giren üç farklı motordan geliyor: Birinci evrede yaklaşık 921 kN (94 ton-kuvvet) kıymetinde devasa bir itkiyle silodan fırlatılan füze, ikinci etapta 276 kN (28 ton-kuvvet) ve son evrede 159 kN (16 ton-kuvvet) güç üreten motorlarla yoluna devam ediyor. Bu kademeli güç idaresi, füzeyi uçuşun makul evrelerinde ses suratının kat kat üzerine çıkararak saatte yaklaşık 24.140 km sürate ulaştırıyor. Bu sürat, kıtalararası uzaklıkların dakikalar içinde katedilmesini sağlıyor.

Füzenin izlediği yörünge, yerin 700 mil (yaklaşık 1.126 km) üzerine kadar çıkarak atmosferin en uç hudutlarını zorluyor. Bu ekstrem sürat ve yükseklik pahaları, füzenin hem yapısal bütünlüğünün hem de yönlendirme sistemlerinin elli yıl sonra bile kusursuz çalıştığını gösteriyor.

 ABD, yaşlanan Minuteman III envanterini 2030’lu yılların başından itibaren yeni kuşak LGM-35A Sentinel füze sistemiyle değiştirmeyi planlıyor. Hava Kuvvetleri, 2026 yılı sonuna kadar programın büyük bir yapılandırma sürecini tamamlamayı ve Sentinel’in birinci test uçuşunu 2027 yılında gerçekleştirmeyi hedefliyor. Mevcut testlerden elde edilen datalar, yalnızca eski sistemlerin ömrünü uzatmak için değil, tıpkı vakitte geleceğin nükleer altyapısını inşa etmek için de kilit rol oynuyor.

Kaynak : Donanimhaber